{"id":853,"date":"2014-12-21T23:10:13","date_gmt":"2014-12-21T23:10:13","guid":{"rendered":"http:\/\/wojcicki.photography\/?p=853"},"modified":"2014-12-22T19:39:41","modified_gmt":"2014-12-22T19:39:41","slug":"druga-odslona-skad-i-gdzie-zaczela-sie-podziemna-prasa-w-ktorej-dzialalem","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/wojcicki.photography\/?p=853","title":{"rendered":"Druga ods\u0142ona: Sk\u0105d i gdzie zacz\u0119\u0142a si\u0119 podziemna prasa, w kt\u00f3rej dzia\u0142a\u0142em?"},"content":{"rendered":"

W poprzednim wpisie na ten temat<\/a> o znanym nam ju\u017c tytule:<\/h2>\n

Sk\u0105d i gdzie zacz\u0119\u0142a si\u0119 podziemna prasa, w kt\u00f3rej dzia\u0142a\u0142em? wprowadzili\u015bmy Czytelnik\u00f3w w \u015brodowisko, w kt\u00f3rym powsta\u0142y tytu\u0142y prasy podziemnej. Tygodnik ilustrowany o ksywie “PAW”, a w\u0142a\u015bciwie “Przegl\u0105d Wiadomo\u015bci Agencyjnych” Ksi\u0105\u017ck\u0119 o tym czasopi\u015bmie wydali kilka lat temu Jan Dokt\u00f3r i Jan Bry\u0142owski. Zamieszczono w niej teksty napisane przez (opr\u00f3cz wymienionych redaktor\u00f3w): Stanis\u0142aw\u0119 Domagalsk\u0105, Jacka Maziarskiego, Jerzego Brukwickiego, Aniel\u0119 Bry\u0142owsk\u0105, Krzysztofa Czaba\u0144skiego, Jana Dworaka, Grzegorza Eberhardta, Andrzeja Friszke, Konstantego Geberta, Wojciecha Gie\u0142\u017cy\u0144skiego, Aleksandr\u0119 Lompart, Ernesta Skalskiego i Jana Str\u0119kowskiego czyli ludzi znajduj\u0105cych si\u0119 teraz na przeciwstawnych kra\u0144cach sceny politycznej.<\/h2>\n

\u00a0Po oficjalnej prezentacji wr\u00f3\u0107my do mieszkania na Jagiello\u0144skiej, w kt\u00f3rym powstawa\u0142o PWA (drukowane by\u0142o dwa pi\u0119tra wy\u017cej przez Norberta Pietrzaka i Grzegorza Eberhardta (obaj ju\u017c \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci) czyli wr\u00f3\u0107my do niesamowitego mieszkania Kos\u00f3w, kt\u00f3re tak opisuje w wymienionej ksi\u0105\u017cce Stacha Domagalska: <\/strong><\/p>\n

“Z KOSAMI ZAPRZYJA\u0179NIENI BYLI Piotr W\u00f3jcicki i Brojerowie. Z Jankiem byli\u015bmy tam po raz pierwszy w kwietniu 1980 roku na szumnym oblewaniu doktoratu Boh\u00acdana. Ich mieszkanie na Jagiello\u0144skiej w secesyjnej kamienicy praskiej, gdzie przed wojn\u0105 mie\u015bci\u0142a si\u0119 \u017cydowska szko\u0142a, robi\u0142o wra\u017cenie. Wysokie na pi\u0119\u0107 metr\u00f3w, do sufitu ob\u0142o\u017cone ksi\u0105\u017ckami. Na \u015bcianach wisia\u0142y obrazki Ninel. Malowane na de\u00adskach stwory ze z\u0142ych sn\u00f3w. Ninel i Bohdan poznali si\u0119 na studiach we Wroc\u0142awiu. Bohdan – elektronik, niewiele lat pracowa\u0142 w wyuczonym zawodzie. Z kolegami za\u0142o\u017cy\u0142 grup\u0119 literack\u0105 \u201eHermetoza”. Pisa\u0142 proz\u0119, wiersze, drukowa\u0142 odr\u0119cznie pi\u00adsmo pt. \u201eCzasoprzestrzenny Periodyk Hermetozy Otwartej \u0141ONO”. Na stole ci\u0105gle wrza\u0142 samowar, w porcelanowym czajniczku parzy\u0142a si\u0119 najlepsza na owe czasy w Warszawie herbata. Sporo te\u017c si\u0119 pi\u0142o, ale by\u0142o to bankietowanie radosne, to\u00adwarzyskie. Przez dom od rana do p\u00f3\u017anej nocy przewala\u0142y si\u0119 dziesi\u0105tki ludzi. Do stanu wojennego rozmawia\u0142o si\u0119 o literaturze, teatrze, filmie – Kosowie ogl\u0105dali i czytali wszystko, co by\u0142o wa\u017cne. Ich dwaj nad wiek rozwini\u0119ci synowie, starszy \u0141ukasz i m\u0142odszy Mateusz, z g\u0142owami ledwo co wystaj\u0105cymi zza sto\u0142u cz\u0119sto brali udzia\u0142 w tych biesiadach. Je\u015bli zabrak\u0142o w\u00f3dki, kto\u015b p\u0119dzi\u0142 po nast\u0119pna butelk\u0119 na poblisk\u0105 Brzesk\u0105. Zagryza\u0142o si\u0119 chlebem, bia\u0142ym serem. Kto trafi\u0142 do Kos\u00f3w, zakochiwa\u0142 si\u0119 w nich i ich domu”.<\/strong><\/p>\n

Dodam, \u017ce by\u0142o to uczucie odwzajemnione. Czu\u0142em nies\u0142ychane przywi\u0105zanie do Domu Jagielo\u0144skiego, do Ninel, Bohdana i dw\u00f3ch wtedy szkrab\u00f3w – \u0141ukasza i Mateusza, a teraz dojrza\u0142ych ojc\u00f3w wielodzietnych rodzin.<\/strong><\/p>\n

Pierwszy numer “Pawia” zosta\u0142 wydany dwa tygodnie bo zab\u00f3jstwie ksi\u0119dza Jerzego Popie\u0142uszki, kiedy byli\u015bmy nies\u0142ychanie wstrz\u0105\u015bni\u0119ci tragedi\u0105 i cierpienie dzisiejszego b\u0142ogos\u0142awionego Jerzego (oby jak najpr\u0119dzej \u015bwi\u0119tego). <\/strong><\/p>\n

Pozosta\u0142y po tym okresie zdj\u0119cia i skany, kt\u00f3rych wyb\u00f3r tutaj przedstawimy, przepraszaj\u0105c za jako\u015b\u0107 niekt\u00f3rych:<\/strong><\/p>\n